یخ زده

شانه منجمد، همچنین به نام خازن چسب، شرایطی است که در آن بافت قوی اطراف مفصل شانه ( کپسول) ضخیم، ملتهب و تنگ می شود. این حرکت را محدود می کند و باعث درد می شود، بنابراین شانه به طور فزاینده ای در تمام جهات حرکت می کند، آیا شما سعی می کنید آن را خودتان حرکت دهید یا شخص دیگری آن را برای شما حرکت می دهد.

اغلب به تدریج رشد می کند و تمایل به پیروی از یک الگوی مراحل دارد. در حالی که می تواند مداوم و ناراحت کننده باشد، شانه های یخ زده معمولاً در طول زمان خود بهبود می یابد و اکثر مردم استفاده خوب از شانه را به دست می آورند، اگرچه بهبودی کامل می تواند مدت زیادی طول بکشد.

شانه های یخ زده معمولا از طریق سه مرحله همپوشانی حرکت می کنند. در مرحله اول، دردآور (آزاد کردن) شانه به طور فزاینده ای دردناک می شود و حرکت شروع به کاهش می کند. این اغلب ناراحت کننده ترین مرحله است و می تواند چندین ماه طول بکشد.

در مرحله یخ زده (سخت) درد ممکن است تا حدودی کاهش یابد، اما سفتی باقی می ماند و شانه به سختی حرکت می کند و کارهای روزمره را تحت تاثیر قرار می دهد. در مرحله بازیابی (thawing) ، حرکت به تدریج بازمی گردد. کل فرآیند معمولاً از حدود یک سال تا چندین سال طول می کشد که متفاوت از فرد به فرد است.

علائم اصلی درد شانه و سفتی است که حرکت بازو را سخت می کند. درد اغلب در شانه بیرونی و بازوی بالا احساس می شود و ممکن است در شب بدتر شود، گاهی اوقات خواب ناراحت کننده، به ویژه در مراحل اولیه.

همانطور که شرایط پیشرفت می کند، سفت شدن به مشکل اصلی تبدیل می شود، حرکاتی مانند رسیدن به عقب، پشت پشت پشت یا خارج از آن دشوار است. فعالیت های روزمره مانند لباس پوشیدن، شستن مو یا رسیدن به کمربند ایمنی می تواند ناخوشایند باشد. هر دو حرکت توسط خود و حرکت کمک شده توسط شخص دیگری محدود است، که یک ویژگی معمول شانه یخ زده است.

علت دقیق همیشه روشن نیست. این می تواند به تنهایی یا پس از یک دوره کاهش حرکت شانه، به عنوان مثال پس از آسیب، جراحی یا داشتن بازوی در یک شیب. کپسول اطراف مفصل ملتهب و سفت می شود، اگرچه چرا این اتفاق به طور کامل درک نمی شود.

شانه یخ زده در سن متوسط شایع تر است و بیش از مردان بر زنان تأثیر می گذارد. این خطر در افراد مبتلا به دیابت بالاتر است که ممکن است علائم شدیدتر یا طولانی مدت داشته باشند و در افرادی که دارای اختلالات تیروئید و برخی از شرایط سلامتی دیگر هستند. نگه داشتن شانه برای مدت طولانی نیز می تواند کمک کند.

شانه یخ زده معمولاً از تاریخ معمول درد و سفتی مترقی و از معاینه فیزیکی شانه تشخیص داده می شود. یک کلینیک چک خواهد کرد که شانه هر دو زمانی که آن را حرکت می دهید و زمانی که آن را برای شما حرکت می دهند، به عنوان از دست دادن حرکت در هر دو ویژگی است.

تست ها همیشه مورد نیاز نیستند، اما تصویربرداری مانند اشعه ایکس یا گاهی اوقات اسکن MRI یا سونوگرافی ممکن است برای رد کردن علل دیگر شانه دردناک، سفت مانند آرتریت یا مشکل تاندون مورد استفاده قرار گیرد. این معاینه کمک می کند تا شانه های یخ زده را از سایر شرایط شانه که به طور متفاوتی درمان می شوند، تشخیص دهد.

اکثر شانه های یخ زده با درمان غیر جراحی با هدف تسکین درد و حرکت شانه بهبود می یابند. این اغلب شامل تسکین درد، تمرینات شانه هدایت شده و کشش و فیزیوتراپی است. انجام تمرینات توصیه شده به طور منظم، در راحتی، به حفظ و به تدریج بازسازی حرکت کمک می کند.

اگر درد یا سفتی شدید باشد، پزشک ممکن است تزریق استروئید را به شانه پیشنهاد کند تا التهاب و درد را کاهش دهد که می تواند تمرینات را آسان تر کند. تعداد کمی از افرادی که علائم آنها با این اقدامات بهبود نمی یابد، ممکن است به روش هایی برای آزاد کردن مفصل، مانند دستکاری در زیر بیهوشی یا جراحی سوراخ اشاره شود. رویکرد درست بستگی به مرحله دارد و چقدر شانه تحت تاثیر قرار می گیرد.

چشم انداز به طور کلی خوب است، اگرچه صبر لازم است. اکثر مردم در طول زمان، اغلب طی چند ماه تا چند سال، حرکت خوبی را بهبود می بخشند و بسیاری از آنها بدون جراحی این کار را انجام می دهند. ادامه تمرینات ملایم به عنوان توصیه شده از بهبودی پشتیبانی می کند و به جلوگیری از سفتی پایدار کمک می کند.

شانه یخ زده همیشه نمی تواند جلوگیری شود، اما پس از آسیب شانه یا جراحی، حرکت شانه به عنوان توصیه شده ممکن است خطر سفتی را کاهش دهد. مدیریت شرایط مانند دیابت نیز منطقی است، زیرا آنها می توانند بر چگونگی بهبود شانه تأثیر بگذارند. اگر علائم همانطور که انتظار می رود بهبود نمی یابند، ارزش بررسی دارد.