سرطان تیروئید

سرطان تیروئید یک سرطان است که در تیروئید شروع می شود – یک غده کوچک و پروانه ای در جلوی گردن که هورمون ها را کنترل می کند که چگونه بدن از انرژی استفاده می کند. این نسبتا غیر معمول است و اغلب در زنان تشخیص داده می شود.

انواع مختلفی وجود دارد. سرطان های تیروئید پاپی و فولیکولی (همراه با سرطان تیروئید) شایع ترین، معمولا به آرامی رشد می کنند و چشم انداز بسیار خوبی دارند. Medul لارن و سرطان تیروئید آپلاستیک نادر هستند؛ آنژیوپلاستیک تهاجمی اما غیر معمول است.

نه. Lumps و nodules در تیروئید رایج هستند و اکثریت بزرگ سرطان نیستند. با این حال، از آنجا که یک توده گاهی می تواند نشانه ای از سرطان تیروئید باشد، هر توده گردن جدید یا در حال تغییر باید بررسی شود تا علت پیدا شود.

شایع ترین علامت یک توده بدون درد یا تورم در گردن است، پایین در جلو. ممکن است به تدریج بزرگتر شود. برخی از افراد به صدای مداوم خشن، مشکل بلع یا تنفس یا غده های متورم در گردن توجه می کنند.

بسیاری از سرطان های تیروئید هیچ نشانه ای در ابتدا ایجاد نمی کنند و به دلیل دیگری در طول اسکن یا معاینه به طور تصادفی پیدا می شوند. سرطان تیروئید معمولا سطح هورمون را تغییر نمی دهد، بنابراین اکثر مردم از آن احساس ناخوشی نمی کنند.

علت دقیق اغلب ناشناخته است. عوامل خطر شناخته شده شامل قرار گرفتن در معرض گردن به اشعه، به ویژه در دوران کودکی، سابقه خانوادگی سرطان تیروئید یا شرایط ارثی خاص و برخی از شرایط تیروئید خوش خیم است.

در زنان شایع تر از مردان است و می تواند در هر سنی رخ دهد. داشتن یک عامل خطر به این معنی نیست که سرطان رشد خواهد کرد و اکثر افراد مبتلا به سرطان تیروئید علت روشنی ندارند.

ارزیابی معمولا با معاینه گردن و اسکن اولتراسوند شروع می شود که اندازه و ویژگی های یک توده را نشان می دهد. آزمایش خون بررسی می کند که تیروئید چگونه کار می کند. تست کلیدی یک آرزو خوب است، جایی که یک سوزن نازک نمونه کوچکی از سلول ها را از توده برای جستجوی سرطان می گیرد.

اگر سرطان تایید شود، ممکن است اسکن های بیشتری انجام شود تا بررسی شود که آیا گسترش یافته است. از آنجا که نوروگل های تیروئید رایج و اغلب خوش خیم هستند، این تست ها به تشخیص تعداد کمی که از بسیاری از آنها سرطانی نیستند، کمک می کنند.

درمان اصلی جراحی برای حذف بخشی یا تمام غده تیروئید (تیروئیدکتومی)، گاهی اوقات همراه با گره های لنفاوی نزدیک است اگر سرطان در آنجا گسترش یافته باشد. این طرح توسط یک تیم متخصص بر اساس نوع و میزان سرطان مورد توافق قرار می گیرد.

پس از جراحی برای سرطان تیروئید تمایزیافته (پاپیلاری یا فولیکولار)، درمان با ید رادیواکتیو (I-131) اغلب استفاده می‌شود. تیروئید به‌طور طبیعی ید را جذب می‌کند، بنابراین ید رادیواکتیو توسط هر سلول باقی‌مانده تیروئید یا سلول سرطانی جذب شده و آن‌ها را از بین می‌برد، در حالی که به بقیه بدن آسیب نمی‌رساند. جایگزینی هورمون تیروئید (لووتیروکسین) مادام‌العمر مصرف می‌شود و هم برای جایگزینی هورمون‌های از دست رفته و هم برای سرکوب TSH به کار می‌رود، که به پیشگیری از عود سرطان کمک می‌کند. انواع نادرتر یا پیشرفته‌تر ممکن است به درمان‌های دیگری مانند درمان هدفمند یا پرتودرمانی نیاز داشته باشند.

چشم انداز انواع معمول سرطان تیروئید عالی است و اکثر مردم با موفقیت درمان می شوند، از جمله بسیاری از کسانی که سرطان آنها به گره های لنفاوی نزدیک گسترش یافته است. سرطان های پاپی و فولیکولی به طور خاص بقای طولانی مدت دارند.

پس از درمان، پیگیری منظم با آزمایش های خون و اسکن بررسی می کند که سرطان بازگشته است و جایگزینی هورمون تیروئید در سطح مناسب است. هیچ راه اثبات شده ای برای جلوگیری از سرطان تیروئید وجود ندارد، بنابراین دیدن سریع پزشک در مورد توده گردن مفیدترین گام است.