اختلالات تیروئید

تیروئید یک غده کوچک و پروانه ای در جلوی گردن است که هورمون هایی را تولید می کند که متابولیسم بدن را کنترل می کند، روشی که از انرژی استفاده می کند. اختلالات تیروئید زمانی رخ می دهد که غده به همان اندازه که باید کار نمی کند. این ممکن است هورمون های بسیار کمی (غیر فعال) تولید کند، بیش از حد (بیش فعال) یا تورم، نودول یا تغییرات دیگر که بر عملکرد آن تأثیر می گذارد.

اختلالات تیروئید شایع هستند و می توانند افراد هر سنی را تحت تاثیر قرار دهند، اگرچه آنها با سن بیشتر می شوند و در زنان شایع تر هستند. تیروئید غیر فعال یکی از شایع ترین شرایط هورمونی است. برخی از مشکلات تیروئید در خانواده ها اجرا می شوند یا با شرایط خود ایمنی مرتبط هستند و در برخی مناطق کمبود ید غذایی به بیماری تیروئید کمک می کند.

علائم بستگی به اینکه آیا تیروئید کمتر فعال یا بیش فعال است. تیروئید زیر فعال می تواند باعث خستگی، افزایش وزن، احساس سرماخوردگی، خشکی پوست و خلق و خوی کم شود. تیروئید بیش از حد فعال می تواند باعث کاهش وزن، ضربان قلب سریع، احساس گرم، اضطراب و مشکل خواب شود. تورم در گردن، به نام یک نقرس، ممکن است ظاهر شود. علائم اغلب به آرامی رشد می کنند و می توانند ظریف باشند.

بسیاری از اختلالات تیروئید ناشی از شرایط خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی بر فعالیت غده تأثیر می گذارد. علل دیگر شامل سطوح ید در رژیم غذایی، داروهای خاص، التهاب تیروئید، نوdules و کمتر به طور معمول سرطان تیروئید است. خطر در زنان، با افزایش سن، با سابقه خانوادگی بیماری تیروئید و در افراد مبتلا به سایر شرایط خود ایمنی بالاتر است.

اختلالات تیروئید معمولا با آزمایش های خونی تشخیص داده می شوند که سطح هورمون تیروئید و هورمون های مرتبط از مغز را اندازه گیری می کنند که تیروئید را نشان می دهد. این آزمایشات نشان می دهد که آیا غده غیرفعال یا بیش فعال است. اگر توده یا تورم پیدا شود، اسکن اولتراسوند و گاهی اوقات نمونه ای از سلول ها ممکن است گرفته شود تا به غده نزدیک تر و مراقبت راهنمایی نگاه کند.

درمان بستگی به اختلال خاص دارد. تیروئید زیر فعال به طور کلی با جایگزینی هورمون از دست رفته مدیریت می شود، در حالی که یک تیروئید بیش از حد فعال ممکن است با داروهایی که تولید هورمون یا روش های دیگر را کاهش می دهد، درمان شود. بر اساس علت و علت آن ها تحت نظارت یا درمان قرار می گیرند. مراقبت فردی است و اغلب شامل آزمایش های منظم خون برای حفظ سطح هورمون در محدوده مناسب است.

بسیاری از اختلالات تیروئید را نمی توان پیشگیری کرد، به ویژه آنهایی که ناشی از بیماری های خود ایمنی هستند. با این حال، دریافت ید کافی از طریق یک رژیم متعادل به جلوگیری از برخی مشکلات تیروئید در مناطقی که ید فاقد آن است کمک می کند. آگاه بودن از علائم، دانستن سابقه خانوادگی و جستجوی مشاوره به موقع به این معنی است که اختلالات تیروئید را می توان شناسایی و مدیریت کرد و تاثیر آنها را بر زندگی روزمره کاهش داد.