Hyperthyroidism

تیروئید یک غده کوچک و پروانه ای در جلوی گردن است. این باعث می شود هورمون هایی که متابولیسم شما را کنترل می کنند، که میزان استفاده بدن شما از انرژی است. هنگامی که تیروئید بیش از حد از این هورمون ها را تشکیل می دهد، این بیماری هیپرتیروئیدیسم یا تیروئید بیش فعال نامیده می شود.

با هورمون تیروئید بیش از حد، بسیاری از سیستم های بدن سرعت خود را افزایش می دهند. این می تواند ضربان قلب، وزن، دما، خلق و خوی و انرژی را تحت تاثیر قرار دهد. علائم می توانند به تدریج بروز کنند و گاهی اوقات با استرس یا شرایط دیگر اشتباه می کنند، بنابراین آزمایش خون اغلب برای تأیید تشخیص مورد نیاز است.

علائم رایج شامل کاهش وزن ناخواسته با وجود یک اشتهای طبیعی یا افزایش، ضربان قلب سریع یا نامنظم، احساس اضطراب، تحریک پذیر یا بی قرار، دست های لرزش، عرق کردن، حساسیت به گرما، خواب و خستگی یا ضعف عضلانی است. برخی افراد حرکات مکرر روده دارند و زنان ممکن است تغییراتی را در دوره های خود مشاهده کنند.

تیروئید ممکن است بزرگ شود، باعث ایجاد تورم در گردن به عنوان یک نقرس می شود. در بیماری Graves، برخی از افراد مشکلات چشم مانند زنگ زدن، سرگیجه یا چشم های آب را ایجاد می کنند. علائم شدید ناگهانی، از جمله ضربان قلب بسیار بالا، تب و سردرگمی، نادر هستند اما نیاز به توجه پزشکی فوری دارند.

شایع ترین علت بیماری Graves است، یک بیماری خود ایمنی که در آن سیستم ایمنی تیروئید را تحریک می کند تا هورمون بیش از حد بسازد. علت دیگر یک یا چند توده بیش فعال است، به نام nodules، در غده تیروئید.

هیپرتیروئیدیسم همچنین می تواند ناشی از التهاب تیروئید (تیروئیدیت) باشد که ممکن است یک بیماری ویروسی یا حاملگی را دنبال کند و گاهی اوقات از مصرف داروهای هورمون تیروئید یا برخی از داروها و مکمل هایی که حاوی ید هستند. شناسایی علت به هدایت مناسب ترین درمان کمک می کند.

هیپرتیروئیدیسم به طور عمده با آزمایش خون تشخیص داده می شود که هورمون های تیروئید و هورمون هیپوفیز به نام TSH را اندازه گیری می کند. TSH پایین با هورمون های تیروئید بالا معمولا یک تیروئید بیش فعال را تأیید می کند. آزمایشات خون بیشتر می تواند به دنبال آنتی بادی هایی باشد که در بیماری Graves دیده می شود.

برای پیدا کردن علت، یک کلینیک ممکن است گردن را بررسی کند و تصویربرداری را ترتیب دهد، مانند اسکن سونوگرافی یا اسکن تیروئید، برای دیدن اینکه چگونه غده کار می کند و اینکه آیا نوdules وجود دارد. این آزمایشات به شما کمک می کند تا تصمیم بگیرید که کدام درمان برای شما مناسب است.

سه درمان اصلی وجود دارد. داروهای ضد تیروئید مقدار هورمون تیروئید را کاهش می دهند و اغلب در ابتدا استفاده می شوند. ید رادیواکتیو درمانی است که توسط دهان گرفته شده است که به تدریج بافت تیروئید بیش فعال را کاهش می دهد. جراحی برای حذف بخشی یا تمام تیروئید ممکن است در شرایط خاصی مانند یک نقرس بزرگ یا زمانی که درمان های دیگر مناسب نیستند توصیه شود.

داروها به نام مسدود کننده های بتا گاهی اوقات در کوتاه مدت برای کاهش علائم مانند ضربان قلب سریع و لرزش استفاده می شوند در حالی که سایر درمان ها اثر می گذارند. برخی از درمان ها، به ویژه ید رادیواکتیو و جراحی، می توانند پس از عمل تیروئید را ترک کنند، بنابراین جایگزینی هورمون تیروئید و آزمایش های منظم خون ممکن است لازم باشد.

هیپرتیروئیدیسم معمولاً نمی تواند جلوگیری شود، اما می تواند به طور موثر درمان شود. با درمان مناسب و پیگیری، اکثر مردم سطح تیروئید خود را به یک محدوده سالم و علائم خود را حل می کنند. از آنجا که برخی از علل می توانند بازگشت یا درمان شوند، نظارت مداوم با آزمایش خون مهم است.

اگر درمان نشده باشد، تیروئید بیش فعال می تواند منجر به عوارضی مانند ریتم قلب نامنظم، مشکلات قلبی و استخوان های ضعیف شود و در بیماری Graves ممکن است چشم ها تحت تاثیر قرار گیرند. تشخیص و درمان، و حضور در قرار ملاقات های بررسی، این خطرات را تا حد زیادی کاهش می دهد.