بیماری آلزایمر

بیماری آلزایمر یک بیماری پیشرفته است که به مغز در طول زمان آسیب می رساند. این شایع ترین علت زوال عقل است، یک اصطلاح گسترده برای کاهش حافظه و تفکر است که به اندازه کافی شدید است تا در زندگی روزمره دخالت کند. در مغز، پروتئین های غیر طبیعی به عنوان پلاک ها و گرفتگی ها ایجاد می شوند و سلول های عصبی به تدریج کار و مرگ را متوقف می کنند.

علائم به آرامی رشد می کنند، اغلب در طول چند سال. بسیاری از مردم برای اولین بار مشکلات حافظه کوتاه مدت مانند فراموش کردن مکالمات یا قرار ملاقات های اخیر را متوجه می شوند، در حالی که خاطرات قدیمی تا بعد از آن واضح تر باقی می مانند. بیماری آلزایمر بخش طبیعی پیری نیست، حتی اگر خطر با افزایش سن افزایش یابد.

علائم اولیه معمولا شامل حافظه، به ویژه برای رویدادهای اخیر، همراه با مشکل پیدا کردن کلمات درست، تکرار سوالات و موارد نادرست است. افراد ممکن است با برنامه ریزی، تصمیم گیری و پیگیری روتین های آشنا مانند پخت و پز یا مدیریت پول مبارزه کنند.

با پیشرفت بیماری، از دست دادن حافظه عمیق تر و سردرگمی در مورد زمان و مکان شایع تر می شود. درک و رفتار می تواند با اضطراب، خلق و خوی پایین، تحریک یا خروج تغییر کند. در مراحل بعدی، مردم نیاز به کمک بیشتری در فعالیت های روزمره مانند غذا خوردن، پانسمان و حرکت در اطراف دارند.

علت دقیق به طور کامل درک نمی شود، اما با ساخت پلاک ها و پیچ ها در مغز ارتباط دارد که چگونگی ارتباط سلول های عصبی را مختل می کند. این روند احتمالا سال ها قبل از ظهور علائم شروع می شود.

سن قوی ترین عامل خطر است و بیشتر موارد بعد از 65 سالگی رخ می دهد. سابقه خانوادگی، ژن های خاص و شرایطی که بر سلامت قلب و عروق خونی تأثیر می گذارد، مانند فشار خون بالا، دیابت و سیگار کشیدن، همچنین می تواند خطر را افزایش دهد. به طور معمول، یک فرم نادر ارثی می تواند علائم قبل از سن 65 سالگی ایجاد کند.

هیچ تست واحدی برای بیماری آلزایمر وجود ندارد. دکتر با بررسی علائم، سابقه پزشکی و اغلب اطلاعات از یک عضو خانواده شروع می شود، سپس حافظه و تست های تفکر را برای اندازه گیری اینکه چگونه مناطق مختلف شناخت تحت تاثیر قرار می گیرند، انجام می دهد.

آزمایش خون و اسکن مغز مانند MRI یا CT برای بررسی شرایط دیگر که می تواند مشکلات حافظه، از جمله بیماری تیروئید، کمبود ویتامین، عفونت یا سکته ایجاد کند، استفاده می شود. در برخی موارد، اسکن های تخصصی یا آزمایش های مایع ممکن است برای حمایت از تشخیص مورد استفاده قرار گیرد. شناسایی علت مهم است، زیرا برخی از شرایطی که از زوال عقل تقلید می کنند برگشت پذیر هستند.

در حال حاضر هیچ درمانی وجود ندارد، اما درمان می تواند به علائم و زندگی روزمره کمک کند. برخی داروها ممکن است حافظه و تفکر را برای یک زمان در افراد خاص بهبود یا تثبیت کنند و برخی دیگر می توانند در هنگام نیاز به حالت، اضطراب یا خواب کمک کنند. درمان به فرد طراحی شده و به طور منظم بررسی می شود.

حمایت غیر پزشکی به همان اندازه مهم است. روال های منظم، کمک های حافظه، یک محیط امن و آشنا، فعالیت فیزیکی و تماس اجتماعی می تواند همه کمک کند. مدیریت سایر شرایط سلامتی، برنامه ریزی برای مراقبت و امور مالی و ارتباط با خدمات پشتیبانی برای هر دو فرد و خودروسازان آنها می تواند تفاوت معنی دار در طول زمان ایجاد کند.

بیماری آلزایمر نمی تواند به طور قابل اطمینان جلوگیری شود، اما یک شیوه زندگی سالم ممکن است خطر یا تاخیر را کاهش دهد. این شامل فعال بودن فیزیکی، نگه داشتن ذهن و زندگی اجتماعی، خوردن یک رژیم متعادل، نه سیگار کشیدن، محدود کردن الکل و مدیریت فشار خون، دیابت و کاهش شنوایی است.

چشم انداز از فرد به فرد متفاوت است. بیماری آلزایمر پیشرفته است و علائم به تدریج در طول سال ها افزایش می یابد، اما سرعت به طور گسترده ای متفاوت است. با حمایت درست، بسیاری از مردم به انجام کارهایی که برای مدت طولانی ارزش دارند، ادامه می دهند. بدتر شدن ناگهانی سردرگمی معمولاً از آلزایمر نیست و باید فوراً بررسی شود، زیرا ممکن است مشکل دیگری مانند عفونت را نشان دهد.