Epilepsy

Epilepsy شرایطی است که مغز را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث می شود فرد تشنج های مکرر داشته باشد. تشنج زمانی اتفاق می افتد که یک افزایش ناگهانی فعالیت الکتریکی در مغز وجود دارد که به طور موقت چگونگی عملکرد آن را مختل می کند. این می تواند به طور خلاصه بر حرکت، احساسات، آگاهی یا رفتار تأثیر بگذارد. صرع معمولا زمانی تشخیص داده می شود که کسی بیش از یک تشنج داشته باشد که توسط یک محرک یک طرفه ایجاد نشده است.

Epilepsy یکی از شایع ترین شرایط طولانی مدت مغز است و بر دهها میلیون نفر در سراسر جهان از تمام سنین و پس زمینه تاثیر می گذارد. این می تواند در هر زمان از زندگی شروع شود، اگرچه اغلب در دوران کودکی یا بزرگسالی شروع می شود. با تشخیص و درمان مناسب، بخش بزرگی از افراد مبتلا به صرع می توانند بدون تشنج شوند.

علامت اصلی تشنج های مکرر است و این می تواند بسیار متفاوت از فرد به فرد باشد. برخی شامل تکان دادن و تکان دادن بدون کنترل با از دست دادن هوشیاری هستند، در حالی که برخی دیگر باعث می شوند تا طلسم های کوتاه، احساسات غیر معمول، سردرگمی یا حرکات تکراری شوند. فرد همچنین ممکن است قبل از تشنج بوی عجیب، طعم یا احساسات را متوجه شود. الگوی تشنج بستگی دارد که کدام بخش از مغز درگیر آن است.

در بسیاری از افراد هیچ علت روشنی پیدا نمی شود. در برخی دیگر، صرع با عواملی که بر مغز تأثیر می گذارد، مانند سکته مغزی، عفونت مغزی، آسیب سر، مشکلات ناشی از تولد یا شرایط ژنتیکی خاصی ارتباط دارد. خطر می تواند در افراد دارای سابقه خانوادگی یا با شرایطی که بر مغز تأثیر می گذارد، بالاتر باشد. محرک هایی مانند خواب از دست رفته یا داروهای از دست رفته می توانند تشنج بیشتری ایجاد کنند.

تشخیص معمولا به شرح دقیق آنچه که قبل، در طول و بعد از تشنج اتفاق می افتد، بستگی دارد، بنابراین یک حساب از کسی که آنها را دیده است بسیار مفید است. یک متخصص ممکن است آزمایشاتی مانند EEG را ترتیب دهد که فعالیت الکتریکی مغز را ثبت می کند و مغز مانند MRI اسکن می کند تا به دنبال یک علت اساسی باشد. این آزمایشات از تشخیص حمایت می کنند اما همیشه نمی توانند صرع را به تنهایی تایید کنند.

رایج ترین درمان، داروهای ضد تشنج منظم است که به بسیاری از افراد کمک می کند تا تشنج خود را کنترل یا به شدت کاهش دهند. هنگامی که داروها به خوبی کار نمی کنند، گزینه ها ممکن است شامل جراحی، رژیم های ویژه یا دستگاه هایی باشند که به تنظیم فعالیت مغز، بسته به نوع صرع کمک می کنند. شناسایی و اجتناب از محرک های تشنج شخصی و پیروی از مشاوره پزشک، بخش های مهمی از مدیریت روزانه هستند.

همیشه نمی توان از خود پیشگیری کرد، به ویژه هنگامی که علت ناشناخته است. با این حال، برخی از موارد مرتبط با آسیب سر، سکته مغزی یا عفونت ممکن است با محافظت از سر، مدیریت سلامت قلب و خون و درمان عفونت به سرعت کاهش یابد. برای افرادی که قبلا صرع دارند، مصرف دارو به عنوان تجویز شده و جلوگیری از محرک های شناخته شده کمک می کند تا از تشنج های بیشتر جلوگیری کنند.