Otitis Media (سیاسی گوش)

رسانه های Otitis یک عفونت گوش میانی، فضای کوچک پر از هوا پشت پرده گوش است که شامل استخوان های کوچک است که صدا را حمل می کنند. هنگامی که میکروب ها این فضا را آلوده می کنند، ملتهب می شود و مایع می تواند پشت پرده گوش ایجاد کند، باعث درد و احساس فشار یا سیری شود.

این یکی از شایع ترین عفونت های دوران کودکی است که دارای اوج در نوزادان و کودکان نوپا است، تا حدودی به دلیل شکل و زاویه ای از مسیرهای گوش در حال توسعه. بزرگسالان نیز می توانند آن را دریافت کنند. اکثر قسمت ها حاد هستند، به این معنی که آنها به سرعت می آیند و در عرض چند روز حل می شوند.

علائم رایج شامل درد گوش، دمای بالا، کاهش شنوایی و احساس فشار یا سیری در گوش است. گاهی اوقات مایع یا چرک از گوش تخلیه می شود اگر گوش یک سوراخ کوچک ایجاد کند که اغلب درد را تسکین می دهد.

در کودکان جوان که نمی توانند درد گوش را توصیف کنند، نشانه ها ممکن است شامل کشیدن، خرد کردن یا تکان دادن به گوش، تحریک پذیری، تغذیه ضعیف، بی خوابی در شب، نه پاسخ دادن به صداها آرام، یا عدم تعادل عمومی با تب باشد.

عفونت گوش میانی معمولاً از سرماخوردگی یا سایر عفونت های تنفسی بالا پیروی می کند. Swelling و احتقان می توانند لوله Eustachian، کانال باریک اتصال گوش میانی به پشت بینی، اجازه می دهد مایعات و میکروب ها برای جمع آوری پشت پرده گوش.

هر دو ویروس و باکتری می توانند درگیر شوند. کودکان به ویژه در معرض خطر قرار می گیرند، زیرا لوله های یوستاچی کوتاه تر و افقی تر هستند، و این باعث می شود عفونت به گوش میانی برسد.

یک کلینیک معمولاً عفونت گوش میانی را با پرسیدن علائم و نگاه کردن به داخل گوش با یک ابزار نور کوچک به نام otoscope تشخیص می دهد. یک گوش قرمز و یا مایع پشت آن از تشخیص حمایت می کند.

تست ها معمولا برای عفونت ساده مورد نیاز نیستند. اگر قسمت ها مکرر، مداوم یا مایعات باقی بمانند و بر شنوایی تأثیر بگذارند، یک کلینیک ممکن است چک شنوایی را ترتیب دهد یا به یک گوش، بینی و متخصص گلوی برای ارزیابی بیشتر مراجعه کند.

اکثر عفونت های گوش میانی در عرض سه روز خود را روشن می کنند و هدف اصلی این است که فرد را در هنگام مبارزه با عفونت راحت نگه دارید. تسکین بیش از حد درد مانند پاراستامول یا ایبوپروفن، با توجه به برچسب استفاده می شود، به همراه مقدار زیادی مایعات و استراحت، کمک می کند. کودکان زیر 16 سال نباید آسپرین مصرف کنند.

آنتی بیوتیک ها برای اکثر موارد مورد نیاز نیستند و به طور کلی برای عفونت هایی که شدید هستند، طولانی تر از حد انتظار، هر دو گوش را در کودکان بسیار جوان تحت تاثیر قرار می دهند یا در افرادی که به احتمال زیاد عوارضی دارند، قرار می گیرند. اگر تخلیه وجود داشته باشد، به آرامی پاک کردن خارج از گوش معمولا همه چیز مورد نیاز است؛ هیچ چیز نباید به کانال گوش منتقل شود.

به دنبال مشاوره پزشکی باشید اگر علائم بعد از سه روز شروع به بهبود نکنند، اگر مایع یا چرک از گوش وجود داشته باشد، اگر از دست دادن شنوایی جدید یا بدتر شده باشد، یا اگر کودک بسیار ناخوشایند باشد، تب بالایی داشته باشد یا بیمار باشد.

مراقب فوری باشید اگر تورم، قرمزی یا حساسیت استخوان پشت گوش وجود داشته باشد، درد شدید پس از یک ترشح ناگهانی، سردرد شدید، خستگی، گردن سفت یا تورم در اطراف گوش. این می تواند یک عارضه را نشان دهد که نیاز به توجه سریع دارد.

همیشه امکان جلوگیری از رسانه های اتیت وجود ندارد، اما برخی از مراحل ممکن است خطر را به ویژه در کودکان کاهش دهند. این موارد شامل نگه داشتن با واکسن های معمول دوران کودکی، جلوگیری از قرار گرفتن در معرض دود تنباکو و در جایی که ممکن است نوزادان تغذیه در یک موقعیت راست تر به جای صاف پشت خود را با یک بطری است.

چشم انداز به طور کلی بسیار خوب است. اکثر کودکان از عفونت های مکرر گوش رشد می کنند، زیرا گوش هایشان توسعه می یابد و معمولاً بدون مشکلات دائمی حل می شوند. در جایی که عفونت ها مکرر یا مایع هستند و بر شنوایی تأثیر می گذارند، یک گوش، بینی و متخصص گلو می توانند گزینه های بیشتری را توصیه کنند.