بیماری Meniere

بیماری Meniere یک اختلال طولانی مدت گوش داخلی است که هر دو شنوایی و تعادل را کنترل می کند. این باعث می شود قسمت ها، گاهی اوقات حملات نامیده می شوند، که در آن چندین نشانه با هم اتفاق می افتد، به طور معمول بر روی یک گوش تأثیر می گذارند، اگرچه بعداً می تواند هر دو را درگیر کند.

چهار ویژگی خاص سرگیجه (یک احساس در حال چرخش)، از دست دادن شنوایی است که می تواند بیاید و برود، نیتوس (ring یاring در گوش)، و احساس فشار یا کل در داخل گوش. قسمت ها می توانند از چند دقیقه تا ساعت طول بکشند و ممکن است با خستگی دنبال شوند. بین قسمت ها، افراد ممکن است احساس خوبی داشته باشند یا علائم دائمی مانند برخی از کاهش شنوایی یا تننیتوس داشته باشند.

نشانه بیماری Meniere قسمت های تکراری است که باعث می شود سرگیجه، کاهش شنوایی، تنوس و احساس سیری در گوش آسیب دیده گرد هم بیاید. سرگیجه می تواند شدید باشد و ممکن است باعث تهوع یا استفراغ و مشکل حفظ تعادل در طول حمله شود.

الگوی آن چیزی است که بیماری منیre را از برخی مشکلات گوش داخلی دیگر متمایز می کند. بر خلاف BPPV، که در آن انفجار های کوتاه سرگیجه توسط موقعیت سر ایجاد می شوند و هیچ از دست دادن شنوایی وجود ندارد، قسمت های Meniere به سادگی موضعی جذاب نیستند و شامل تغییرات شنوایی، قلع و گوش در کنار سرگیجه می شوند.

علت دقیق بیماری Meniere به طور کامل درک نمی شود. تصور می شود که مربوط به ایجاد مایعات در گوش داخلی است که سیگنال های گوش را در مورد شنوایی و تعادل به مغز می فرستد.

تعدادی از عوامل به عنوان مشارکت کنندگان احتمالی پیشنهاد شده اند، اما هیچ علت واحدی تایید نشده است. از آنجا که علت نامشخص است، درمان بر کنترل علائم و کاهش اینکه چگونه اغلب قسمت ها به جای درمان شرایط اساسی رخ می دهند، تمرکز دارد.

هیچ تست واحدی برای بیماری Meniere وجود ندارد، بنابراین تشخیص عمدتا بر اساس الگوی معمول قسمت های تکرار شده با ترکیب سرگیجه، از دست دادن شنوایی، تنوس و گوش پر است. یک پزشک در مورد علائم سوال می کند و گوش ها، سر و گردن را بررسی می کند.

تست شنوایی معمولاً برای مستندسازی از دست دادن شنوایی و چگونگی نوسان آن استفاده می شود. آزمایشات دیگر، مانند آزمایش خون یا اسکن MRI، ممکن است برای حذف سایر شرایط که می تواند علائم مشابهی ایجاد کند، تنظیم شوند. ارجاع به گوش، بینی و گلو یا متخصص تعادل اغلب بخشی از تایید تشخیص است.

هیچ درمانی برای بیماری Meniere وجود ندارد، اما ترکیبی از روش ها می تواند به کنترل علائم و کاهش فرکانس قسمت ها کمک کند. داروها ممکن است برای کاهش تهوع و سرگیجه در طول حمله مورد استفاده قرار گیرند و برخی دیگر ممکن است برای جلوگیری از قسمت ها تلاش کنند. اندازه گیری شیوه زندگی بخش مهمی از مدیریت است و اغلب شامل کاهش نمک در رژیم غذایی، داشتن هیدراته و برش پشت کافئین و الکل، با متوقف کردن سیگار نیز تشویق می شود.

برای از دست دادن شنوایی و هانیوس که می تواند بین قسمت ها، سمعک ها و استراتژی های مدیریت قلع ادامه یابد، می تواند کمک کند. توانبخشی لوله ای، نوعی فیزیوتراپی تعادل، می تواند باعث آرامش افراد مبتلا به عدم تعادل مداوم شود. در تعداد کمی از موارد که علائم شدید هستند و درمان های دیگر کمک نمی کنند، روش ها یا جراحی گوش داخلی ممکن است در نظر گرفته شود.

در طول یک قسمت از سرگیجه معمولاً ایمن تر است تا آنچه را که انجام می دهید متوقف کنید و بنشینید یا در جایی امن دراز بکشید تا زمانی که چرخش متوقف شود، زیرا سرگیجه ناگهانی می تواند منجر به سقوط شود. ادامه دادن، تمرکز بر یک نقطه ثابت و اجتناب از رانندگی یا ماشین آلات عملیاتی تا زمانی که احساس ثابت بودن کنید، می تواند کمک کند.

اگر شما علائم جدید یا غیر معمول را تجربه می کنید، مانند سردرد شدید ناگهانی، ضعف، بیان غلط، بینایی دوگانه یا از دست دادن شنوایی کامل، به دنبال مراقبت های پزشکی فوری هستند، زیرا این موارد معمولاً از قسمت Meniere نیستند و نیاز به ارزیابی سریع دارند.

بیماری Meniere را نمی توان پیشگیری کرد، اما شناسایی و کاهش محرک های شخصی، همراه با اقدامات غذایی و شیوه زندگی، می تواند به برخی از افراد کمک کند که قسمت های کمتری یا خفیف تری داشته باشند. نگه داشتن یک رکورد از قسمت ها می تواند آن را آسان تر برای شناسایی الگوها و تنظیم مدیریت.

دوره بیماری Meniere از فرد به فرد متفاوت است. برای بسیاری از موارد، قسمت های سرگیجه در طول زمان کمتر می شود، اگرچه برخی از میزان از دست دادن شنوایی یا قلع در گوش آسیب دیده ممکن است باقی بماند. با حمایت مداوم، اکثر مردم قادر به مدیریت این وضعیت و حفظ کیفیت خوب زندگی هستند.