سندرم Irritable Bowel

سندرم روده تحریک پذیر یک بیماری شایع است که بر سیستم گوارش تأثیر می گذارد. این اختلال به عنوان یک اختلال عملکردی توصیف می شود که به این معنی است که روده به طور معمول کار نمی کند حتی اگر آزمایشات هیچ نشانه ای از آسیب یا بیماری در روده نشان ندهند.

IBS معمولا یک بیماری طولانی مدت است که می تواند چندین سال طول بکشد و ادامه یابد. علائم از فرد به فرد متفاوت است و می تواند از خفیف تا شدید به اندازه کافی برای تأثیر بر زندگی روزمره متغیر باشد، اما این بیماری به روده آسیب نمی رساند یا امید به زندگی را کوتاه نمی کند.

IBS اغلب با بیماری التهابی روده (IBD) اشتباه گرفته می شود، اما آنها شرایط مختلفی هستند. IBD، که شامل بیماری کرون و کولیت زخم، شامل التهاب و آسیب قابل مشاهده به روده است که می تواند در آزمایشات دیده شود. IBS این نوع آسیب را ایجاد نمی کند.

از آنجا که برخی از علائم همپوشانی دارند، پزشکان علائم هشدار دهنده را جدی می گیرند و ممکن است آزمایشاتی را برای رد IBD و سایر شرایط ترتیب دهند. درک تفاوت مهم است، زیرا این دو به طور متفاوتی مدیریت می شوند.

علائم معمول شامل درد شکمی یا گرفتگی، اغلب با رفتن به توالت، نفخ و تغییر در عادت روده تسکین می یابد. این می تواند به معنای اسهال، یبوست یا متناوب بین دو باشد. بسیاری از مردم همچنین متوجه مخاط در مدفوع خود یا احساس اینکه روده به طور کامل تخلیه نشده است.

علائم تمایل به آمدن و رفتن دارند و ممکن است در برخی مواقع بدتر شوند. برخی افراد متوجه می شوند که غذاهای خاص، استرس یا چرخه قاعدگی آنها علائم را بدتر می کند.

علت دقیق IBS به طور کامل درک نمی شود. تصور می شود که شامل ترکیبی از عوامل، از جمله افزایش حساسیت روده، تغییر در چگونگی حرکت عضلات روده از طریق، و ارتباط نزدیک بین روده و مغز است. استرس و عفونت روده قبلی ممکن است برای برخی افراد نقش داشته باشد.

محرک های رایج شامل غذاهای خاص و نوشیدنی ها، دوره های استرس یا اضطراب و تغییرات هورمونی است. محرک ها از فردی به فرد متفاوت هستند، بنابراین شناسایی خود می تواند بخش مفیدی از مدیریت این بیماری باشد.

هیچ تست واحدی برای IBS وجود ندارد. پزشکان معمولا بر اساس الگوی معمول علائم تشخیص می دهند، پس از بررسی اینکه هیچ نشانه هشدار دهنده ای وجود ندارد که به وضعیت دیگری اشاره کند. آنها در مورد علائم شما و اینکه چه مدت آنها را داشته اید، به طور دقیق سوال می کنند.

آزمایش هایی مانند آزمایش خون یا نمونه مدفوع ممکن است برای جلوگیری از علل دیگر، از جمله بیماری سلیاک و بیماری التهابی روده انجام شود. تست های بیشتر معمولاً تنها در صورتی مورد نیاز هستند که نشانه های هشدار دهنده وجود داشته باشد یا اگر تصویر مشخص نباشد.

مدیریت متناسب با علائم شما است. تغییرات در رژیم غذایی اغلب کمک می کند، مانند خوردن غذاهای منظم، تنظیم مصرف فیبر و محدود کردن غذاهایی که به نظر می رسد باعث ایجاد علائم می شوند. برخی از افراد از یک رویکرد ساختار یافته به رژیم غذایی بهره مند می شوند، مانند یک برنامه کم-FODMAP، که به بهترین وجه با راهنمایی از یک متخصص تغذیه دنبال می شود.

استرس و روده به شدت مرتبط هستند، بنابراین تکنیک های آرامش بخش، فعالیت منظم و گاهی اوقات درمان های روانی می توانند کمک کنند. داروها ممکن است برای کاهش علائم خاص مانند گرفتگی، یبوست یا اسهال استفاده شوند. از آنجا که IBS متفاوت است، پیدا کردن ترکیب مناسب می تواند برخی از آزمایشات و اصلاح را انجام دهد.

اگر شما علائم روده مداوم دارید، به پزشک مراجعه کنید، بنابراین تشخیص می تواند تایید شود و سایر شرایط رد شود. به ویژه مهم است که به دنبال مشاوره باشید اگر علائم در زندگی بعدی جدید هستند یا در حال تغییر هستند.

برخی از علائم هشدار دهنده نیاز به ارزیابی فوری دارند: کاهش وزن غیر قابل توضیح، خونریزی از پشت یا خون در مدفوع، توده قابل توجه در شکم، بلع مشکل یا علائمی که شما را در شب بیدار می کند. این ها معمولا IBS نیستند و همیشه باید بررسی شوند.

IBS معمولا نمی تواند جلوگیری شود، اما برای بسیاری از علائم افراد می تواند به خوبی کنترل شود زمانی که محرک ها شناسایی می شوند و یک برنامه مدیریت در محل قرار دارد. نگه داشتن یک علامت و خاطرات غذایی می تواند به شما و پزشک کمک کند تا آنچه را که کمک می کند، انجام دهید.

چشم انداز در یک روش مهم اطمینان بخش است: اگرچه IBS می تواند ناراحت کننده و ناامید کننده باشد، اما به روده آسیب نمی رساند یا منجر به بیماری جدی روده می شود. بسیاری از افراد علائم خود را با ترکیب مناسب رژیم غذایی، شیوه زندگی و درمان بهبود می یابند.