هپاتیت C

هپاتیت C عفونت کبد ناشی از ویروس هپاتیت C است. کبد یک ارگان حیاتی است که خون را فیلتر می کند و به هضم کمک می کند، بنابراین عفونت طولانی مدت می تواند به تدریج به آن آسیب برساند.

در برخی افراد بدن ویروس را در چند ماه اول مشخص می کند. با این حال، در بیشتر موارد، آن را به یک عفونت طولانی مدت یا مزمن تبدیل می کند که می تواند به آرامی به کبد در طول سالها آسیب برساند اگر درمان نشود.

مهمترین تغییر در سال های اخیر این است که هپاتیت C در حال حاضر در اکثر افراد قابل درمان است. درمان های مدرن قرص کوتاه، به خوبی تحمل شده و بسیار موثر هستند، به همین دلیل است که پیدا کردن عفونت از طریق آزمایش بسیار مهم است.

هپاتیت C اغلب هیچ نشانه ای به ویژه در سال های اولیه ایجاد نمی کند، به همین دلیل بسیاری از افراد نمی دانند که آن را دارند. هنگامی که علائم رخ می دهد، آنها می توانند مبهم باشند، مانند خستگی، عضلات خارش و مفاصل، اشتهای ضعیف، احساس ناخوشی و ناراحتی شکم.

با پیشرفت آسیب کبدی پس از سالها، نشانه هایی مانند زرد شدن پوست و چشم (jaundice)، پوست خارش، تورم شکم و کبودی آسان می تواند ظاهر شود. از آنجا که عفونت اولیه معمولا سکوت می کند، آزمایش تنها راه قابل اعتماد برای تشخیص آن است.

این ویروس در خون انجام می شود و هنگامی که خون یک فرد آلوده وارد جریان خون شخص دیگری می شود گسترش می یابد. رایج ترین مسیر در سراسر جهان، به اشتراک گذاری سوزن یا سایر تجهیزات برای تزریق مواد مخدر است.

همچنین می تواند از طریق تجهیزات پزشکی، دندانپزشکی یا خالکوبی، از طریق محصولات خونی در مکان هایی بدون غربالگری قابل اعتماد، با به اشتراک گذاری تیغه ها یا مسواک هایی که اثرات خون را حمل می کنند و از مادر به نوزاد در هنگام تولد منتقل شود. با بغل کردن، به اشتراک گذاری غذا، سرفه یا دیگر تماس های روزمره گسترش نمی یابد.

تشخیص با آزمایش خون آغاز می شود که آنتی بادی ها را به ویروس چک می کند، که نشان می دهد آیا تا به حال در معرض آن قرار گرفته اید. اگر این مثبت باشد، آزمایش خون دوم خود ویروس را تأیید می کند که آیا شما در حال حاضر یک عفونت فعال دارید.

اگر عفونت تایید شود، آزمایش های بعدی بررسی میزان ویروس موجود و بررسی وضعیت کبد را بررسی می کنند. مقدار هر زخم کبدی اغلب با استفاده از آزمایش خون و اسکن بدون درد اندازه گیری می شود که به هدایت درمان و پیگیری کمک می کند.

هپاتیت C با داروهای ضد ویروسی مستقیم، به عنوان قرص درمان می شود. آنها مراقبت های خود را تغییر داده اند: آنها اکثریت بزرگی از افرادی را که آنها را می گیرند، معمولاً در عرض دو تا سه ماه، درمان می کنند و بیشتر افراد دارای چند یا هیچ عوارض جانبی نیستند.

پس از درمان، آزمایش خون چند هفته بعد انجام می شود تا تأیید شود که این ویروس پاک شده است. درمان تا حد زیادی خطر آسیب کبدی آینده را کاهش می دهد. هنوز هم ممکن است ویروس را دوباره بگیرید، بنابراین اجتناب از قرار گرفتن در معرض بیشتر مهم است.

در جایی که کبد در حال حاضر به طور قابل توجهی زخمی شده است، نظارت مداوم حتی پس از پاکسازی ویروس توصیه می شود، زیرا برخی از خطرات کبد می تواند ادامه یابد.

اگر عفونت مزمن برای سالها درمان نشود، التهاب مداوم می تواند منجر به زخم های گسترده ای از کبد شود که به عنوان سیروز شناخته می شود. سیروز می تواند کبد را به درستی کار کند و مشکلات جدی ایجاد کند.

افراد مبتلا به عفونت طولانی مدت و سیروز نیز خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش می دهند. این نتایج جدی یک دلیل مهم برای آزمایش هپاتیت C و درمان آن است، زیرا درمان بیشتر از این آسیب های آینده جلوگیری می کند.

هیچ واکسنی علیه هپاتیت C وجود ندارد، بنابراین پیشگیری بر جلوگیری از تماس با خون آلوده تمرکز دارد. این شامل هرگز به اشتراک گذاری سوزن یا تزریق تجهیزات، اطمینان از خالکوبی و سوراخ کردن از تجهیزات استریل و به اشتراک گذاری وسایل شخصی مانند تیغ یا مسواک.

چشم انداز امروز بسیار مثبت است. با درمان مدرن قرص، اکثر مردم درمان می شوند و درمان عفونت قبل از آسیب جدی کبدی باعث می شود که بسیاری از آنها انتظار زندگی طبیعی و سالم داشته باشند.