بیماری سلیاک

بیماری سلیاک یک بیماری خود ایمنی است. این بدان معنی است که سیستم ایمنی که به طور معمول از بدن در برابر عفونت دفاع می کند، به اشتباه به بافت خود بدن حمله می کند. در بیماری سلیاک، خوردن گلوتن سیستم ایمنی را تحریک می کند تا به پوشش روده کوچک آسیب برساند.

گلوکز یک پروتئین است که در گندم، barley و rye و بسیاری از غذاهای روزمره مانند نان، پاستا، غلات و برخی از محصولات فرآوری شده یافت می شود. هنگامی که پوشش روده آسیب دیده است، بدن نمی تواند مواد مغذی را به درستی جذب کند، که می تواند منجر به طیف وسیعی از علائم و مشکلات سلامتی شود.

بیماری سلیاک اغلب با آلرژی گندم یا با عدم تحمل گلوتن عمومی اشتباه گرفته می شود، اما متفاوت است. آلرژی غذایی شامل یک پاسخ سریع ایمنی است که می تواند بر تنفس و پوست تاثیر بگذارد، در حالی که بیماری سلیاک یک واکنش خود ایمنی است که به تدریج به روده کوچک آسیب می رساند.

برخی از افراد پس از خوردن گلوتن بدون داشتن بیماری سلیاک یا آلرژی به گندم، گاهی اوقات حساسیت گلوتن غیر سلیاک نامیده می شود. بیماری سلیاک خاص است: می تواند با آزمایش ها شناسایی شود و باعث تغییرات قابل اندازه گیری در پوشش روده شود.

علائم به طور گسترده ای متفاوت است. بسیاری از افراد علائم گوارشی مانند اسهال، درد معده، نفخ، سوء مصرف یا یبوست دارند. دیگران علائم خارج از روده دارند، از جمله خستگی، کاهش وزن ناخواسته، زخم دهان، بثورات خارش و، در کودکان، رشد کند.

از آنجا که بیماری سلیاک می تواند با جذب مواد مغذی تداخل داشته باشد، ممکن است باعث آهن، ویتامین B12 یا کمبود فولات شود که منجر به کم خونی می شود. برخی از افراد علائم بسیار کمی دارند و تنها پس از انجام آزمایشات به دلایل دیگر تشخیص داده می شوند.

بیماری سلیاک در افرادی که تمایل ژنتیکی به آن دارند، رشد می کند، زمانی که سیستم ایمنی آنها به طور غیر طبیعی به گلوتن واکنش نشان می دهد. اغلب در خانواده ها اجرا می شود، بنابراین بستگان نزدیک کسی با این شرایط در معرض خطر بالاتری قرار دارند.

همچنین در افراد مبتلا به برخی از شرایط خود ایمنی، مانند دیابت نوع 1 و بیماری تیروئید خود ایمنی شایع تر است. این بیماری را می توان در هر سنی از کودکی تا بعد از زندگی تشخیص داد.

تشخیص معمولا با یک آزمایش خون شروع می شود که به دنبال آنتی بادی های خاص مرتبط با واکنش ایمنی به گلوتن است. اگر این مثبت باشد، تشخیص به طور معمول با بیوپسی تأیید می شود، جایی که نمونه های کوچکی از پوشش روده کوچک در طول یک اندوسکوپی گرفته می شوند و مورد بررسی قرار می گیرند.

بسیار مهم است که غذاهای حاوی گلوتن را به طور منظم مصرف کنید تا تمام آزمایشات کامل شوند. برش گلوتن از قبل می تواند به روده اجازه دهد تا بهبود یابد و ممکن است به طور نادرستی نتیجه طبیعی بدهد و تشخیص آن سخت تر شود. پزشک قبل از آزمایش به شما توصیه می کند.

هیچ درمانی برای بیماری سلیاک وجود ندارد، اما می تواند به طور موثر با رژیم غذایی بدون گلوتن سخت و طولانی مدت مدیریت شود. حذف گلوتن اجازه می دهد تا پوشش روده بهبود یابد، علائم را تسکین دهد و به جلوگیری از عوارض طولانی مدت کمک کند. حتی مقادیر کمی گلوتن می تواند مشکلات ایجاد کند، بنابراین توجه دقیق به برچسب های غذایی و آلودگی متقابل مورد نیاز است.

حمایت از یک رژیم غذایی برای یادگیری که چه غذاهایی برای جلوگیری و چگونه برای حفظ یک رژیم غذایی متعادل ارزشمند است. پزشکان ممکن است کمبود مواد مغذی را بررسی و درمان کنند، سلامت استخوان را نظارت کنند و پیگیری منظم را ترتیب دهند تا اطمینان حاصل شود که وضعیت به خوبی کنترل شده است.

اگر بیماری سلیاک درمان نشود، آسیب مداوم به روده می تواند منجر به جذب ضعیف مواد مغذی، کم خونی و تضعیف استخوان ها (osteoporosis) شود. همچنین می تواند مشکلاتی در بارداری ایجاد کند و به ندرت با شرایط خاصی مرتبط است. به همین دلیل یک رژیم غذایی بدون گلوتن بسیار مهم است حتی زمانی که علائم خفیف هستند.

چشم انداز افرادی که رژیم غذایی بدون گلوتن را دنبال می کنند، به طور کلی بسیار خوب است. روده معمولا بهبود می یابد، علائم بهبود می یابد و خطر عوارض کاهش می یابد. با حمایت خوب و بررسی منظم، اکثر مردم قادر به مدیریت شرایط خوب و زندگی کامل و سالم هستند.