درد سرطان

درد سرطان دردی است که مربوط به سرطان یا درمان آن است. این یکی از شایع ترین علائم افراد مبتلا به تجربه سرطان است، اما به خودی خود یک بیماری نیست - این یک مشکل است که می تواند اندازه گیری و درمان شود.

مهم ترین نکته ای که باید بدانید این است که درد سرطان تقریبا همیشه می تواند کنترل شود. بسیاری از داروها و تکنیک های مختلف در دسترس هستند و تیم مراقبت های شما می توانند برنامه را تا زمانی که راحت باشید تنظیم کنند. درد هیچ وقت چیزی نیست که فقط باید بپذیرید.

نه لزوما. درد می تواند از سرطان، از درمان ها یا از علل غیر مرتبط ناشی شود و شدت آن همیشه با پیشرفت سرطان مطابقت ندارد. درد جدید یا در حال تغییر یک سیگنال برای چک کردن با تیم شما است، بنابراین آنها می توانند علت را پیدا کنند – نه دلیلی برای فرض کردن بدترین ها به تنهایی.

درد سرطان اغلب ناشی از فشار تومور بر اعصاب، استخوان یا اندام های مجاور است. هنگامی که یک تومور بر استخوان تأثیر می گذارد، می تواند باعث درد عمیق شود؛ هنگامی که اعصاب را فشار می دهد یا آسیب می زند، می تواند باعث سوزش، تیراندازی یا سوزش درد شود.

درمان سرطان همچنین می تواند باعث درد شود. جراحی زخم هایی را که در طول زمان بهبود می یابد، ترک می کند، برخی از داروهای شیمی درمانی می توانند اعصاب را در دست ها و پاها آسیب ببینند و رادیوتراپی می تواند پوست یا بافت ها را در ناحیه تحت درمان تحریک کند. دانستن علت به تیم شما کمک می کند تا درمان مناسب را انتخاب کند.

از فردی به فرد دیگر متفاوت است. این ممکن است یک درد کسل کننده، دائمی، درد شدید یا سوزش، یا سوزش، سوزش، سوزش، درد نوع عصبی باشد. می تواند خفیف یا شدید باشد، بیاید و برود یا بیشتر وقت خود را داشته باشد.

چون درد شخصی است، فقط می توانید آن را توصیف کنید. به تیم خود بگویید که کجا است، چقدر قوی است، چه احساسی دارد و چه زمانی این اتفاق می افتد به آنها اطلاعاتی را می دهد که نیاز به کمک دارند.

تیم شما از شما می خواهد که درد خود را توصیف کنید و اغلب از یک مقیاس درد ساده استفاده کنید – به عنوان مثال، آن را از 0 (بدون درد) به 10 (بدترین دردی که می توانید تصور کنید). آنها از کجا می پرسند، چه چیزی بهتر یا بدتر می شود و چگونه بر خواب و زندگی روزمره تاثیر می گذارد.

آنها همچنین ممکن است شما را بررسی کنند و در صورت لزوم، آزمایشات یا تصویربرداری را برای یافتن علت دقیق تنظیم کنند. پیدا کردن منبع درد کلیدی است، زیرا علل مختلف به درمان های مختلف پاسخ می دهند.

درمان معمولاً یک رویکرد مرحله ای را دنبال می کند. درد خفیف ممکن است با داروهای غیر جراحی مانند پاراستامول (acetaminophen) یا داروهای ضد التهابی مدیریت شود. اگر درد قوی تر یا پایدار باشد، داروهای مخدر اضافه می شوند و به دقت تنظیم می شوند تا شما را راحت نگه دارند.

درد نوع Nerve اغلب به داروهای عصبی خاص به جای مسکن های استاندارد پاسخ می دهد. بسته به علت، تیم شما ممکن است از یک بلوک عصبی، یک دوره کوتاه از رادیوتراپی برای کاهش درد استخوان یا سایر تکنیک های هدفمند استفاده کند.

مراقبت های حمایتی بخش مهمی از برنامه است. این می تواند شامل فیزیوتراپی، فعالیت ملایم، تکنیک های آرامش و حمایت عاطفی باشد، زیرا استرس و خلق و خوی کم می تواند درد را سخت تر کند. مدیریت عوارض جانبی مانند یبوست از داروهای درد همچنین شما را راحت تر نگه می دارد.

کنترل درد به عنوان یک تلاش تیمی بهتر عمل می کند. مصرف دارو را به عنوان تجویز نگه دارید و به تیم خود بگویید که آیا برنامه کار نمی کند تا بتوانند آن را تنظیم کنند - کنترل درد خوب یک اولویت است و تقریبا همیشه بیشتر است که می تواند انجام شود.

بله. با برنامه مناسب، درد می تواند در اکثر افراد به خوبی کنترل شود و هدف این است که راحت باشید و بتوانید کارهایی را که برای شما مهم است انجام دهید. درمان را می توان در طول زمان تنظیم کرد زیرا نیازهای شما تغییر می کند.

گزارش درد در اوایل و به طور منظم آن را آسان تر برای مدیریت. درد که به سرعت گرفتار و درمان می شود معمولا آسان تر از درد است که برای مدت طولانی باقی مانده است.

همیشه به تیم مراقبت های خود در مورد هر گونه درد، حتی اگر به نظر می رسد جزئی. بلافاصله با آنها تماس بگیرید اگر درد شدید جدید دارید، دردی که بدتر می شود یا توسط داروهای فعلی شما کنترل نمی شود یا دردی که شما را از خواب، خوردن یا حرکت متوقف می کند. درد ناگهانی و شدید باید بلافاصله گزارش شود.

برای بیماران بین المللی، یک متخصص اغلب می تواند پرونده شما و برنامه درد فعلی را از راه دور بررسی کند، که می تواند زمانی که شما دور از تیم درمان خود هستید، اطمینان حاصل کند.