Spina Bifida چیست؟ روش های درمان توضیح داده شده

Spina bifida، همچنین به عنوان یک نقص لوله neural شناخته می شود، یک وضعیت مادرزادی است که توسط یک ستون فقرات تقسیم یا باز مشخص می شود.

Spina Bifida چیست؟

نخاع سیگنال ها را از مغز به عضلات منتقل می کند و به بدن اجازه می دهد تا به درستی عمل کند. Spina bifida یک اختلال رشد است که در آن استخوان های ستون فقرات به طور کامل در طول توسعه جنین نزدیک نمی شوند. این وضعیت در ماه اول بارداری ایجاد می شود و بعدا در زندگی رشد نمی کند.

Spina bifida می تواند توانایی نخاع را برای عملکرد صحیح مختل کند. در برخی موارد، نخاع و پوست بیش از حد به درستی بسته نمی شوند و نخاع حتی ممکن است خارج از بدن را جذب کند. این می تواند ارتباط بین مغز و اعصاب را مختل کند، به طور بالقوه منجر به درجات مختلف فلج، از دست دادن احساس یا محدودیت های تحرک می شود.

باز شدن در ستون فقرات، اثرات شدیدتری دارد. برخی از افراد مبتلا به اسپینا بیفیدا می توانند راه بروند، در حالی که برخی دیگر ممکن است قادر به کنترل روده یا عملکرد مثانه نباشند.

نگاهی نزدیک تر به اسپینا Bifida

Spina bifida نوعی از نقص لوله neural است - گروهی از ناهنجاری های مادرزادی که بر مغز یا نخاع تأثیر می گذارد. در یک بارداری سالم، ستون فقرات در طول خط میانی تا حدود روز 29 بعد از لقاح بسته می شود. در اسپینا بیفیدا، این بسته بندی ناقص یا غایب است.

این یکی از شایع ترین اختلالات مادرزادی است که بر 1 تا 2 مورد از هر 1000 تولد تاثیر می گذارد. نخاع - یک ساختار ضروری مسئول حرکت عضلانی و انتقال حسی - نمی تواند به درستی در اسپینا بیفیدا عمل کند.

در موارد شدید، کودک ممکن است با باز شدن در پشت متولد شود، اعصاب و بافت های در معرض، که خطر عفونت و عوارض را افزایش می دهد. شدت اختلال بستگی به محل نقص نخاع دارد. نقص های نزدیک به سر معمولا باعث اختلال بیشتر می شوند. با این حال، اسپینا بیفیدا اغلب بر پشت پایین تر تأثیر می گذارد.

انواع Spina Bifida

Spina bifida به دو نوع عمده با چند زیرنوع طبقه بندی شده است. رایج ترین فرم ها عبارتند از:

1- اسپینا بییفدا اوکتاتورا (SBO)

این خفیف ترین و رایج ترین شکل است که اغلب آن را « اسپین آفدا پنهان» می نامند. بسیاری از مردم نمی دانند که آن را تا زمانی که آن را در اشعه ایکس به دلیل دیگری تشخیص داده شده است. بخش کوچکی از ستون فقرات تحت تاثیر قرار می گیرد و پوست معمولاً نقص را پوشش می دهد. نشانه ها ممکن است شامل یک علامت مادرزادی، کمپل یا پچ مو در پشت پایین باشد.

SBO معمولا محدودیت های فیزیکی ایجاد نمی کند و نیازی به جراحی ندارد. با این حال، در موارد نادر، ممکن است منجر به یک بند متصل شود، شرایطی که در آن نخاع به طور غیر طبیعی کشیده می شود، باعث ضعف در پاها می شود.

۲- اسپینا بیفیدا Cystica

این نوع کیستیک اسپینا بیفیدا است و شامل دو زیرمجموعه است:

• Meningocele : مردانگی ( لایه های محافظ در اطراف نخاع) از طریق استخوان های نخاع باز، تشکیل یک کیسه مایع پر شده است. نخاع در این کیسه دخیل نیست، بنابراین آسیب عصبی حداقل است. با این حال، عوارض هنوز هم می تواند بعدا در زندگی توسعه یابد.
• Myelomeningocele: شدیدترین و رایج ترین شکل در اینجا، کانال نخاع در امتداد چند مهره باز است و کیسه شامل هر دو مردانگی و اعصاب نخاعی است. این بافت در معرض خطر ابتلا به عفونت و ناتوانی شدید را افزایش می دهد.

Spina Bifida چیست؟

در حالی که علت دقیق اسپینا بیفیدا ناشناخته است، هر دو عامل ژنتیکی و زیست محیطی در آن نقش دارند. عوامل خطر شامل:

• کمبود فولات: سطح اسید فولیک قبل و در اوایل بارداری خطر را افزایش می دهد.
• سابقه خانوادگی: سابقه نقص لوله های neural در خانواده احتمال آن را افزایش می دهد.
• داروهای خاص: داروهایی مانند اسید valproic (که برای صرع استفاده می شود) می توانند با سطح فولات تداخل داشته باشند و خطر را افزایش دهند.
• دیابت کنترل نشده و چاقی در دوران بارداری نیز احتمال نقص لوله neural را افزایش می دهد.

با این حال، حضور این عوامل تضمین نمی کند که نوزاد با اسپینا بیفیدا متولد خواهد شد.

آیا می توان از اسپینا بیفیدا جلوگیری کرد؟

اگرچه ممکن است کاملا قابل پیشگیری نباشد، اما خطر اسپینا بیفیدا می تواند با مصرف مکمل های اسید فولیک قبل و در دوران بارداری به طور قابل توجهی کاهش یابد. متخصصان بهداشت و درمان توصیه می کنند اسید فولیک (400 میکروگرم روزانه) حداقل یک ماه قبل از بارداری شروع کنید. اگر بارداری برنامه ریزی نشده باشد، اسید فولیک باید به محض تایید بارداری مصرف شود.

تشخیص و درمان Spina Bifida

Spina bifida را می توان در دوران بارداری از طریق سونوگرافی معمولی یا آمنیوسنتزیس تشخیص داد. با این حال، اغلب قبل یا در هنگام تولد مشخص می شود.

درمان بستگی به نوع و شدت بیماری دارد:

• جراحی Fetal در برخی موارد، جراحی می تواند در رحم قبل از هفته 26 بارداری انجام شود تا خطر ناتوانی در آینده کاهش یابد.
• جراحی پس از زایمان: جراحی اصلاحی مدت کوتاهی پس از تولد می تواند به محافظت از اعصاب در معرض و جلوگیری از عوارض بیشتر کمک کند.
• فیزیوتراپی: برای بهبود تحرک و تقویت عضلات پا ضروری است.
• مراقبت مداوم: برخی از بیماران ممکن است نیاز به حمایت ارتوپدی، مثانه یا مدیریت روده و پیگیری منظم برای مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی داشته باشند.