بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون شرایطی است که در آن بخش هایی از مغز در طول سال ها به طور مداوم آسیب می بینند. این ارتباط با از دست دادن سلول های عصبی که دوپامین تولید می کنند، یک ماده شیمیایی است که به کنترل حرکت کمک می کند. با کاهش سطح دوپامین، افراد علائمی مانند لرزش، سفتی و حرکت آهسته ایجاد می کنند. پارکینسون معمولا به تدریج رشد می کند و پیشرفت آن از فردی به فرد بسیار متفاوت است.

بیماری پارکینسون یکی از شایع ترین شرایط بر سیستم عصبی است، به ویژه در بزرگسالان مسن تر و بیشتر افراد بعدا در زندگی تشخیص داده می شوند. این می تواند، کمتر معمول، قبل از سن پنجاه سالگی شروع شود. این امر بر افراد تمام زمینه ها تأثیر می گذارد و در مردان تا حدودی شایع تر است. تعداد افرادی که با پارکینسون زندگی می کنند به عنوان سن جمعیت افزایش می یابد.

علائم اصلی یک لرزش (اغلب لرزشی است که در یک دست شروع می شود)، کند شدن حرکت و سفت و سخت عضلات. مردم همچنین ممکن است متوجه تغییرات در تعادل، دست نوشته های کوچکتر، صدای نرم تر یا کاهش حس بویایی شوند. علائم غیر متحرک مانند خستگی، مشکلات خواب، خلق و خوی پایین و یبوست نیز رایج هستند. علائم معمولا خفیف شروع می شوند و به آرامی بدتر می شوند.

علت دقیق به طور کامل درک نمی شود. تصور می شود که ترکیبی از عوامل ژنتیکی و زیست محیطی است که منجر به از دست دادن سلول های مغز تولید کننده دوپامین می شود. افزایش سن عامل اصلی خطر است و داشتن یک خویشاوند نزدیک با پارکینسون کمی خطر را افزایش می دهد. اکثر افرادی که این وضعیت را توسعه می دهند، یک علت مشخص یا سابقه خانوادگی قوی ندارند.

هیچ تست واحدی برای بیماری پارکینسون وجود ندارد. متخصص تشخیص را بر اساس علائم، سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی حرکت، حالت و رفلکس ها انجام می دهد. اسکن ها یا آزمایش های دیگر ممکن است مورد استفاده قرار گیرد تا شرایطی را که می تواند مشابه به نظر برسد، رد کند. از آنجا که علائم به آرامی رشد می کنند، تشخیص گاهی اوقات در طول زمان روشن تر می شود به عنوان یک بررسی تخصصی که چگونه وضعیت تغییر می کند.

اگرچه درمان پارکینسون نمی تواند درمان شود، اما درمان ها می توانند به کنترل علائم در سال های متمادی کمک کنند. این موارد اغلب شامل داروهایی هستند که دوپامین را تقویت یا تقلید می کنند و توسط درمان هایی مانند فیزیوتراپی، درمان شغلی و گفتار و درمان زبان پشتیبانی می شوند. در موارد انتخاب شده، گزینه های جراحی ممکن است در نظر گرفته شود. مراقبت معمولا توسط یک تیم متخصص ارائه می شود و در طول زمان به عنوان تغییر نیاز، با تمرکز بر فعال بودن و مستقل بودن تنظیم می شود.

از آنجا که علت به طور کامل شناخته نشده است، در حال حاضر هیچ راهی برای جلوگیری از بیماری پارکینسون وجود ندارد. فعالیت بدنی منظم و شیوه زندگی به طور کلی سالم برای سلامت کلی مغز و بدن خوب است، هر چند آنها برای جلوگیری از این بیماری نشان داده نشده است. اگر علائم اولیه مانند لرزش یا کندی غیر معمول را مشاهده می کنید، دیدن پزشک اجازه می دهد تا ارزیابی مناسب و پشتیبانی به موقع داشته باشد.