سرطان کبد

سرطان کبد اولیه سرطان است که در سلول های کبد شروع می شود. رایج ترین نوع در بزرگسالان، کارسینوم کبدی است که در سلول های اصلی کبد (hepatocytes) شروع می شود. نوع کمتر رایج، cholangiocarcinoma، در داخل یا نزدیک کبد شروع می شود.

کبد یک اندام بزرگ در قسمت راست بالای شکم است. این کار بسیاری از مشاغل حیاتی را انجام می دهد، از جمله فیلتر کردن خون، شکستن سموم، کمک به هضم و ساخت پروتئین هایی که به خون کمک می کنند تا لخته شوند.

مهم است که تفاوت بین سرطان کبد اولیه، که در کبد شروع می شود، و سرطان ثانویه (متااستاتیک) که در جای دیگر در بدن شروع می شود و به کبد گسترش می یابد. این دو به طور متفاوتی درمان می شوند. این صفحه در مورد سرطان کبد اولیه است.

سرطان کبد زودرس اغلب هیچ نشانه ای ایجاد نمی کند، به ویژه در افرادی که بیماری کبدی دارند و ممکن است تغییراتی در شرایط موجود خود ایجاد کنند. همانطور که سرطان رشد می کند، علائم می توانند شامل کاهش وزن غیر قابل توضیح، از دست دادن اشتها، احساس پر از خوردن فقط مقدار کمی، درد و یا توده در سمت راست بالای شکم باشند.

علائم دیگر ممکن است شامل زرد شدن پوست و چشم (jaundice)، خارش پوست، احساس بیماری، خستگی و ضعف، و یک شکم متورم ناشی از ایجاد مایعات باشد. برخی افراد متوجه می شوند که آنها به راحتی کبود یا خونریزی می کنند.

این علائم می توانند علل بسیاری غیر از سرطان داشته باشند. اما هر کسی که مبتلا به بیماری کبدی موجود است که علائم جدید یا بدتر را مشاهده می کند و هر کسی با علائم نامشخص مداوم مانند این، باید یک دکتر را ببیند تا علت آن پیدا شود.

اکثر سرطان های کبدی اولیه در کبد ایجاد می شوند که در طول سال ها آسیب دیده اند. عفونت طولانی مدت با ویروس هپاتیت B یا هپاتیت C علت اصلی در سراسر جهان و سیروز (بیماری کبد) از هر علت افزایش خطر است.

عوامل خطر دیگر شامل مصرف الکل سنگین و بلند مدت، بیماری کبد چرب غیرالکولیک مرتبط با چاقی و دیابت نوع 2 و یک بیماری ارثی به نام هائوکروماتوز است که در آن آهن زیادی در بدن ایجاد می شود. در برخی از نقاط جهان، قرار گرفتن در معرض یک قالب به نام aflatoxin در غذاهای ضعیف ذخیره شده نیز یک خطر است.

واکسیناسیون در برابر هپاتیت B، درمان عفونت های هپاتیت B و C، محدود کردن الکل و حفظ وزن سالم می تواند به کاهش خطر کمک کند. داشتن یک عامل خطر به این معنی نیست که فرد قطعاً سرطان کبد را توسعه می دهد.

سرطان کبد اغلب با تصویربرداری مورد بررسی قرار می گیرد. اسکن اولتراسوند معمولاً برای اولین بار استفاده می شود، و پس از آن اسکن های دقیق تر CT یا MRI، که اغلب می تواند کارسینوم سلول کبدی را با ظاهر آن شناسایی کند. آزمایش خون برای پروتئینی به نام آلفا-fetoپروتئین (AFP) نیز ممکن است انجام شود.

بیوپسی، گرفتن یک نمونه کوچک از بافت کبدی، گاهی اوقات برای تأیید تشخیص مورد نیاز است، اگرچه در برخی موارد اسکن و آزمایش خون اطلاعات کافی بدون هیچ یک را ارائه می دهند. آزمایشات همچنین برای بررسی چگونگی عملکرد کبد انجام می شود، زیرا این امر به شدت بر درمان های احتمالی تاثیر می گذارد.

افراد در معرض خطر بالاتر، مانند افراد مبتلا به سیروز یا هپاتیت مزمن، ممکن است نظارت منظم با سونوگرافی و آزمایش خون ارائه شوند. این هدف برای پیدا کردن هر گونه سرطان در مرحله قبل و قابل درمان است.

درمان بستگی به اندازه، تعداد و موقعیت تومورها دارد، چقدر بقیه کبد کار می کنند و سلامت عمومی فرد. یک تیم از متخصصان توصیه می کنند که یک برنامه، که ممکن است درمان را ترکیب کند.

هنگامی که سرطان در اوایل گرفتار می شود و کبد به اندازه کافی سالم است، جراحی برای حذف قسمت آسیب دیده کبد (بخش) ممکن است امکان پذیر باشد. برای برخی افراد، پیوند کبد می تواند سرطان و بیماری کبدی را درمان کند. تومورهای کوچکتر ممکن است با استفاده از آبریز تخریب شوند که از گرما یا انرژی دیگر برای کشتن سلول های سرطانی استفاده می کند.

هنگامی که جراحی مناسب نیست، گزینه های دیگر شامل شیمی درمانی transarterial (TACE) است که شیمی درمانی را به طور مستقیم به تومور ارائه می دهد و منبع خون آن را مسدود می کند، و همچنین درمان هدفمند و ایمونوتراپی، که بر سرطان در سراسر بدن عمل می کند. رادیوتراپی ممکن است در موارد انتخاب شده استفاده شود.

از آنجا که سرطان کبد اغلب در کنار بیماری کبدی رخ می دهد، پس از آن کبد بخش مهمی از مراقبت است. این می تواند شامل درمان هپاتیت زمینه ای، اجتناب از الکل و مدیریت عوارض مانند ساخت مایع در شکم باشد.

پرستاران متخصص، متخصصین تغذیه و تیم های مراقبت تسکینی می توانند به علائم، تغذیه و سلامت عاطفی کمک کنند. هدف این است که فرد را تا حد ممکن و راحت نگه دارید، هر مرحله ای که بیماری آنها در آن قرار دارد.

بسیاری از موارد سرطان کبد اولیه را می توان با محافظت از کبد کمتر کرد. واکسینه شدن در برابر هپاتیت B، آزمایش و درمان برای هپاتیت B و C، محدود کردن الکل، نگه داشتن وزن سالم و مدیریت دیابت همه به کاهش خطر کمک می کند.

برای افرادی که در حال حاضر سیروز یا هپاتیت ویروسی مزمن دارند، نظارت منظم یکی از مفیدترین مراحل است، زیرا سرطان های یافت شده در اوایل درمان آسان تر هستند.

چشم انداز بستگی به مرحله سرطان و چگونگی عملکرد کبد دارد. از آنجا که این دو چیز بین افراد متفاوت است، تیم پزشکی بهترین منبع اطلاعات در مورد یک وضعیت فردی است.