سرطان کلیه

کلیه ها دو ارگان شکل زنبور هستند که زباله را از خون فیلتر می کنند تا ادرار کنند و به کنترل فشار خون و سایر عملکردهای بدن کمک کنند. سرطان کلیه زمانی رخ می دهد که سلول ها در یک کلیه به صورت غیر قابل کنترل رشد می کنند و یک تومور را تشکیل می دهند.

رایج ترین شکل در بزرگسالان سلول کارسینوم آدرنال است که در پوشش لوله های کوچک داخل کلیه شروع می شود. انواع معمول کمتر شامل سرطان است که در منطقه ای که ادرار جمع آوری می کند و تومور ویلمز، که عمدتا بر کودکان جوان تاثیر می گذارد، شروع می شود. اکثر افراد مبتلا به سرطان کلیه فقط در یک کلیه تومور دارند.

هنگامی که سرطان کلیه در اوایل یافت می شود، در حالی که هنوز در داخل کلیه قرار دارد، اغلب می تواند با موفقیت درمان شود. همانند سایر سرطان ها، می تواند به بافت های مجاور یا سایر قسمت های بدن گسترش یابد اگر درمان نشود.

در مراحل اولیه سرطان کلیه اغلب هیچ نشانه ای ایجاد نمی کند و بسیاری از موارد در طول اسکن به دلایل دیگری کشف می شوند. هنگامی که علائم رخ می دهد، شایع ترین آن خون در ادرار است که ممکن است ادرار را صورتی، قرمز یا قهوه ای ببیند. خون در ادرار همیشه باید توسط پزشک بررسی شود، حتی اگر فقط یک بار اتفاق بیفتد و دردی وجود ندارد.

سایر علائم ممکن شامل درد مداوم یا توده ای در کنار یا پایین تر، دمای بالا، عرق شبانه، خستگی، از دست دادن اشتها و کاهش وزن نامشخص است. این علائم می تواند توسط بسیاری از شرایط غیر از سرطان ایجاد شود، اما مهم است که آنها را ارزیابی کنید.

علت دقیق سرطان کلیه اغلب ناشناخته است، اما چندین عامل خطر را افزایش می دهند. سیگار کشیدن یک عامل خطر مهم است، زیرا به طور قابل توجهی اضافه وزن و فشار خون بالا دارد.

عوامل دیگر شامل افزایش سن، سابقه خانوادگی سرطان کلیه، شرایط ارثی خاص، بیماری طولانی مدت کلیه که به دیالیز نیاز دارد و قرار گرفتن در معرض برخی از مواد شیمیایی در محل کار است. داشتن یک یا چند عامل خطر به این معنی نیست که فرد سرطان کلیه را توسعه می دهد و برخی افراد مبتلا به این بیماری هیچ عامل خطر مشخصی ندارند.

اگر سرطان کلیه مشکوک باشد، پزشک در مورد علائم سوال می کند، شما را بررسی می کند و آزمایشات را ترتیب می دهد. آزمایشات ادرار و خون ممکن است برای بررسی عملکرد کلیه و نگاه به خون یا نشانه های دیگر انجام شود. تصویربرداری مرکز تشخیص است: اسکن اولتراسوند و اغلب اسکن سی تی یا MRI می تواند تومور را نشان دهد و چقدر بزرگ است.

اسکن ها همچنین کمک می کنند تا نشان دهند که آیا سرطان فراتر از کلیه گسترش یافته است که درمان را هدایت می کند. در برخی موارد بیوپسی گرفته می شود، جایی که نمونه کوچکی از بافت با سوزن برداشته می شود و تحت میکروسکوپ بررسی می شود تا تشخیص و نوع سرطان را تایید کند. این یافته ها برای مرحله سرطان، توصیف اندازه آن و چگونگی گسترش آن استفاده می شود.

درمان بستگی به نوع و مرحله سرطان، جایی که آن است و سلامت عمومی شما دارد. جراحی درمان اصلی است، به ویژه هنگامی که سرطان در اوایل یافت می شود و در کلیه قرار دارد. بسته به اندازه و موقعیت تومور، یک جراح ممکن است تنها بخشی از کلیه حاوی سرطان یا کل کلیه آسیب دیده را حذف کند. فرد معمولاً می تواند با یک کلیه سالم زندگی کند.

برای تومورهای کوچک یا هنگامی که جراحی مناسب نیست، ممکن است از روش های دیگر برای از بین بردن سرطان مانند درمان هایی که تومور را منجمد یا گرم می کنند استفاده شود. گاهی اوقات یک تومور کوچک و آهسته در حال رشد به جای درمان مستقیم، به ویژه در افراد مسن و یا کسانی که مشکلات سلامتی دیگری دارند، به دقت تحت نظارت قرار می گیرد.

اگر سرطان گسترش یابد یا برگردد، ممکن است درمان های اضافی توصیه شود. این می تواند شامل درمان های هدفمندی باشد که با رشد سلول های سرطانی و ایمونوتراپی که به سیستم ایمنی کمک می کند تا به سرطان حمله کند، تداخل داشته باشد. رادیوتراپی ممکن است برای تسکین علائم در شرایط خاص استفاده شود. تیم مراقبت توضیح خواهد داد که کدام گزینه برای شما مناسب است.

سرطان کلیه همیشه نمی تواند جلوگیری شود، اما شما می توانید خطر خود را با سیگار کشیدن، حفظ وزن سالم و مدیریت فشار خون بالا با کمک پزشک کاهش دهید. این مراحل همچنین به سلامت عمومی و قلب شما کمک می کنند.

چشم انداز به طور عمده به نوع سرطان بستگی دارد و چقدر زود پیدا می شود. هنگامی که سرطان کلیه تشخیص داده می شود در حالی که هنوز در کلیه وجود دارد، درمان اغلب موفق است. به همین دلیل است که داشتن خون در ادرار یا سایر علائم مداوم بسیار مهم است، به جای انتظار، بلافاصله بررسی می شود. تیم مراقبت های شما می تواند توضیح دهد که تشخیص خاص شما چه معنایی دارد و چه پیگیری هایی را شامل می شود.