بیماری های خشکی چشم

بیماری خشکی چشم شرایطی است که در آن سطح چشم به اندازه کافی روانکاری نمی شود. این ممکن است به این دلیل اتفاق بیفتد که چشم ها اشک های کافی تولید نمی کنند، یا به این دلیل که اشک ها از کیفیت ضعیف هستند و خیلی سریع تبخیر می شوند. بدون یک فیلم اشک پایدار، جلوی چشم خشک و تحریک می شود و منجر به ناراحتی مداوم می شود که می تواند بیاید و برود.

بیماری خشکی چشم بسیار شایع است و با سن بیشتر می شود. این امر افراد را در تمام سنین تحت تاثیر قرار می دهد اما اغلب در بزرگسالان مسن تر دیده می شود و تمایل دارد در زنان، به ویژه در اطراف و بعد از یائسگی شایع تر باشد. استفاده از صفحه نمایش طولانی و محیط های خشک یا تهویه مطبوع به این معنی است که بسیاری از افراد در برخی موارد علائم خشکی چشم را تجربه می کنند.

علائم معمول شامل یک احساس شنی یا شنی است، زیرا اگر چیزی در چشم باشد، همراه با نیش زدن، سوزش، قرمزی و خستگی چشم. بینایی ممکن است به طور موقت محو شود، به ویژه هنگامی که خواندن یا استفاده از صفحه نمایش. برخی از مردم آب چشم خود را بیشتر می بینند، زیرا تحریک باعث اشک های اضافی می شود. علائم اغلب در محیط خشک، باد و یا خارش بدتر می شوند.

خشکی چشم را می توان با کاهش تولید اشک یا با اشک به سرعت تبخیر کرد. عوامل کمک کننده شامل پیری، بودن در مکان های خشک، باد یا تهویه مطبوع، دوره های طولانی استفاده از صفحه نمایش، پوشیدن لنز تماس و برخی از داروها است. برخی از شرایط سلامتی، تغییرات هورمونی و جراحی چشم قبلی نیز می تواند نقش مهمی ایفا کند. زنان، به ویژه پس از یائسگی، اغلب تحت تاثیر قرار می گیرند.

یک متخصص چشم معمولا بیماری خشکی چشم را از علائم و معاینه چشم شما تشخیص می دهد. آنها ممکن است در مورد عادات روزانه، داروها و سلامت عمومی شما سوال کنند و به دقت به سطح چشم و فیلم اشک آور نگاه کنند. تست های ساده، مانند اندازه گیری میزان اشک که تولید می کنید یا اینکه چقدر سریع تبخیر می شوند، می توانند به تأیید تشخیص کمک کنند.

خشکی چشم معمولا به جای درمان مدیریت می شود. گام های مشترک شامل استفاده از قطره های چشم یا پماد، استراحت منظم از صفحه نمایش، نگه داشتن پلک تمیز و بهبود محیط اطراف، به عنوان مثال با اجتناب از آموزش مستقیم. اگر علائم مشکل تر باشند، یک متخصص چشم ممکن است درمان های اضافی را پیشنهاد کند و هر علت زمینه ای که نیاز به توجه جداگانه دارد را بررسی کند.

در حالی که همیشه نمی توان از آن جلوگیری کرد، عادت های ساده می توانند علائم و شعله ور شدن را کاهش دهند. استراحت منظم در هنگام استفاده از صفحه نمایش و به یاد آوردن پلک زدن، اجتناب از تنفس یا هوای بسیار خشک، با استفاده از مرطوب کننده در اتاق های خشک، ماندن به خوبی هیدراته و محافظت از چشم خود را از باد می تواند همه کمک کند. پس از مشاوره متخصص چشم در مراقبت پلک، چشم ها را راحت تر نگه می دارد.