Deep Vein Thrombosis

تروموموز عمیق یک لخته خون است که در یکی از رگ های عمیق بدن، معمولا در گوساله یا ران شکل می گیرد. Veins خون را به قلب منتقل می کند و هنگامی که یک لخته تا حدی یا به طور کامل یک رگ عمیق را مسدود می کند، می تواند این جریان را کند و باعث تورم و درد در اندام آسیب دیده شود.

DVT نه تنها به دلیل ناراحتی در پا بلکه به دلیل آنچه که ممکن است اتفاق بیفتد اگر بخشی از لخته از بین برود. این می تواند از طریق جریان خون به ریه ها سفر کند، جایی که آن را به عنوان یک توهم ریه نامیده می شود. به همین دلیل است که DVT به طور جدی گرفته شده و بلافاصله درمان می شود.

DVT معمولا یک پا را تحت تاثیر قرار می دهد و می تواند باعث سوزش یا گرفتگی درد، اغلب در گوساله یا ران، همراه با تورم، گرما و پوست که قرمز یا تیره تر از معمول به نظر می رسد. منطقه ممکن است احساس راحتی کند و تورم زمانی که شما استراحت می کنید یا پا را بالا می برید، کاهش نمی یابد. برخی افراد هیچ نشانه واضحی ندارند.

بی نفس ناگهانی، درد قفسه سینه تیز که ممکن است در هنگام تنفس بدتر باشد، ضربان قلب سریع، سرفه خون یا احساس ضعف می تواند نشانه هایی باشد که لخته به ریه ها سفر کرده است. این یک اورژانس پزشکی است و نیاز به کمک فوری دارد.

Clots بیشتر احتمال دارد زمانی که جریان خون کند می شود یا زمانی که لخته شدن خون راحت تر از حالت عادی است، شکل بگیرد. خطر در طول دوره های طولانی بی تحرکی، مانند پس از جراحی بزرگ، بستری در بیمارستان، آسیب جدی، یا یک سفر طولانی، و در طول و بعد از بارداری، بالاتر است.

چیزهای دیگر که خطر را افزایش می دهند عبارتند از مسن تر بودن، اضافه وزن، سیگار کشیدن، برخی از انواع سرطان و درمان آنها، داروهای هورمونی خاص مانند قرص ضد بارداری ترکیب شده یا درمان جایگزینی هورمون و شرایط ارثی که خون را به احتمال زیاد لخته می کند. یک DVT قبلی نیز خطر دیگری را افزایش می دهد.

اگر DVT مشکوک باشد، یک کلینیک در مورد علائم و عوامل خطر شما سوال می کند و پا آسیب دیده را بررسی می کند. آزمایش خون به نام D-dimer می تواند به قضاوت در مورد احتمال لخته شدن کمک کند، اگرچه به تنهایی مشخص نیست.

تست اصلی تأیید DVT یک اسکن اولتراسوند از پا است که از امواج صوتی برای بررسی جریان خون در رگ های عمیق استفاده می کند و می تواند نشان دهد که آیا یک لخته وجود دارد. گاهی اوقات دیگر تصویربرداری استفاده می شود. اگر انسداد ریه مشکوک باشد، اسکن قفسه سینه ممکن است فورا تنظیم شود.

درمان اصلی، داروهای رقیق کننده خون است که یک ضد انعقاد نامیده می شود، که مانع از بزرگتر شدن لخته می شود و احتمال شکستن قطعه یا لخته های جدید را کاهش می دهد. انواع مختلفی در دسترس هستند و درمان معمولا حداقل برای چند ماه ادامه دارد؛ برخی از افراد به مدت طولانی تر به علت و خطر بازگشت نیاز دارند.

فعال بودن همانطور که توصیه می شود، بالا بردن پا در هنگام استراحت و گاهی اوقات پوشیدن جوراب فشرده می تواند به تورم و ناراحتی کمک کند. در برخی موارد ممکن است درمان های دیگر در نظر گرفته شود. مهم است که داروهای ضد انعقادی را دقیقاً به همان اندازه که تجویز شده و برای شرکت در پیگیری، مصرف کنید، زیرا هر دو لخته شدن و خونریزی باید با دقت متعادل شوند.

خطر DVT را می توان با فعال ماندن، حرکت و کشش پاها در طول دوره های طولانی نشستن یا سفر، نگه داشتن وزن سالم و نه سیگار کشیدن کاهش داد. در اطراف جراحی یا بستری بیمارستان، اقدامات مانند حرکت اولیه، ذخیره سازی های ویژه یا رقیق کننده های کوتاه مدت خون اغلب برای کاهش خطر استفاده می شود.

اکثر افراد به خوبی با درمان بهبود می یابند، اگرچه برخی از آنها با تورم طولانی مدت، خارش و یا تغییرات پوستی شناخته شده به عنوان سندرم پس از درمان باقی می مانند. از آنجا که یک لخته قبلی خطر دیگری را افزایش می دهد، مهم است که از نشانه های هشدار دهنده آگاه باشید و به دنبال مشاوره در مورد پیشگیری و هرگونه درمان مداوم باشید.