Bronchitis

Bronchitis التهاب کلم بروکلی است، راه های اصلی که هوا را به ریه ها منتقل می کنند. هنگامی که این راه های هوایی تحریک و متورم می شوند، آنها مخاط اضافی تولید می کنند که منجر به سرفه ای می شود که ممکن است legm را ایجاد کند.

دو نوع اصلی وجود دارد. برونشیت حاد یک بیماری کوتاه مدت است که معمولا توسط یک عفونت ایجاد می شود که اغلب از سرماخوردگی یا آنفولانزا پیروی می کند و در عرض چند هفته روشن می شود. برونشیت مزمن یک وضعیت طولانی مدت است که در آن راه های هوایی طی ماه ها یا سال ها متورم می شوند؛ بخشی از بیماری ریوی انسدادی مزمن (COPD) محسوب می شود و اغلب ناشی از سیگار کشیدن است.

علامت اصلی سرفه است که ممکن است موکوس روشن، سفید، زرد یا سبز ایجاد کند. علائم دیگر می تواند شامل گلودرد، یک بینی مسدود شده یا خشک، تب خفیف، ناراحتی قفسه سینه، خستگی و یا برخی از بی نفس باشد. با برونشیت حاد، سرفه می تواند برای چند هفته حتی پس از کاهش علائم دیگر ادامه یابد.

برونشیت مزمن تمایل دارد سرفه ای ایجاد کند که حداقل سه ماه در سال بیش از دو یا چند سال، همراه با مخاط و بی نفس مداوم که ممکن است به آرامی بدتر شود.

برونشیت حاد معمولا توسط یک ویروس ایجاد می شود، اغلب همان ویروس هایی که سرماخوردگی و آنفولانزا را ایجاد می کنند، بنابراین معمولا در کنار یا فقط پس از عفونت تنفسی فوقانی ظاهر می شود. اغلب، باکتری ها مسئول هستند. تنفس در تحریک کننده هایی مانند سیگار، گرد و غبار و یا نخ نیز می تواند راه های هوایی را تحریک کند.

برونشیت مزمن اغلب ناشی از قرار گرفتن طولانی مدت در معرض دود سیگار است. آلودگی هوا و گرد و غبار محل کار و مواد شیمیایی نیز می تواند کمک کند. ترک سیگار تنها مهم ترین گام برای محافظت از راه های هوایی است.

برونشیت حاد معمولا از علائم شما و معاینه فیزیکی، از جمله گوش دادن به قفسه سینه تشخیص داده می شود. اکثر افراد به هیچ تستی نیاز ندارند و بیماری را می توان در خانه مدیریت کرد.

اگر علائم شدید باشند، مدت زمان زیادی طول می کشد یا به عقب برمی گردند، پزشک ممکن است چک های بیشتری را برای رد شرایط دیگر مانند پنومونی یا آسم ترتیب دهد. این می تواند شامل یک اشعه ایکس قفسه سینه، تنفس (عملکرد ریه) یا نمونه ای از موکوس ارسال شده به آزمایشگاه باشد. این آزمایشات همچنین زمانی مورد استفاده قرار می گیرند که برونشیت مزمن یا COPD مشکوک است.

اکثر موارد برونشیت حاد بدون درمان خاص بهتر می شوند. مراقبت از خود مفید شامل استراحت، نوشیدن مقدار زیادی مایعات و استفاده از تسکین دهنده های درد ساده مانند پاراستامول یا ایبوپروفن برای کاهش تب یا درد، اگر برای شما مناسب باشد. آنتی بیوتیک ها معمولا توصیه نمی شوند زیرا اکثر موارد ویروسی هستند و آنتی بیوتیک ها علیه ویروس ها کار نمی کنند؛ آنها ممکن است تنها در شرایط خاصی در نظر گرفته شوند، مانند اینکه یک عفونت باکتریایی احتمالا یا شما در معرض خطر بالاتری از عوارض قرار دارند.

برای برونشیت مزمن، درمان بر وضعیت اساسی تمرکز دارد. ترک سیگار ضروری است. استنشاق، توانبخشی ریه و سایر درمان های COPD ممکن است برای کاهش علائم و کاهش شعله ور شدن استفاده شود. واکسیناسیون در برابر آنفولانزا و عفونت پنوموکوک اغلب توصیه می شود.

شما می توانید خطر خود را با سیگار کشیدن و جلوگیری از دود دست دوم کاهش دهید، دست های خود را به طور منظم برای کاهش عفونت ها شستشو دهید و تا به امروز با واکسیناسیون توصیه می شود. اجتناب از آلودگی هوا یا گرد و غبار که در آن ممکن است به محافظت از راه های هوایی کمک کند.

برونشیت حاد معمولاً در عرض سه هفته روشن می شود و بیشتر افراد به طور کامل بهبود می یابند. با پزشک تماس بگیرید اگر سرفه شما بیش از سه هفته طول بکشد، شما خون دریافت می کنید، درد قفسه سینه دارید، احساس ناخوشی می کنید یا در یک گروه پرخطر بالاتر مانند مسن تر، باردار یا داشتن یک وضعیت طولانی مدت سلامتی هستید. به دنبال مراقبت های اضطراری برای مشکل شدید تنفسی، لب های آبی یا پوست یا سردرگمی ناگهانی باشید.